Οι αμπελουργικές περιοχές της Ελλάδας.

Οι αμπελουργικές περιοχές της Ελλάδας.

 

Το ανάγλυφο της Ελλάδας εμφανίζει μεγάλες αλλαγές μέσα σε μικρές αποστάσεις. Αυτό το στοιχείο έχε συντελέσει ώστε να συναντάμε πολλά είδη μικροκλίματος σε όλη την έκτασή της από ψυχρά και υγρά έως θερμά και ξηρά.

Αυτό δίνει την δυνατότητα στον τόπο να παράγει μεγάλη ποικιλία κρασιών που το κάθε ένα αποτυπώνει το μικροκλίμα της περιοχής.

Πριν συνεχίσουμε να πούμε ότι υπεύθυνοι για την διάδοση της αμπέλου στην Ευρώπη είναι οι έλληνες στην αρχαία εποχή όπως και οι φοίνικες, καθώς οι έντονες εμπορικές δραστηριότητες που είχαν αναπτύξει από τους αρχαίους  χρόνους με την μεσόγειο και την ανατολή, συντέλεσαν στην διάδοση της καλλιέργειας και της οινοποίησης. Η κύρια προέλευση της αμπέλου είναι από την περιοχή του Καυκάσου και ιδιαίτερα από την Αρμενία όπου ευρήματα σώζονται μέχρι σήμερα.

Σπόροι σταφυλιών έχουν βρεθεί, επίσης, στις ανασκαφές στην Τούμπα του Φωτολίβου της Δράμας (χρονολογούνται στη Νεολιθική εποχή), καθώς και σε άλλη ανασκαφή κοντά στο χωριό Σιταγροί Δράμας, σε περιοχή που υδρευόταν με τεχνητό τρόπο (χρονολογούνται στο 3000 π.Χ.). Πρώτη αμπελουργική περιοχή στην Ελλάδα θεωρούνται οι Φίλιπποι στην ανατολική Μακεδονία ήδη από την περίοδο 2800-2200 π.Χ.

Στην Κρήτη την περίοδο 1750-1450 π.χ. υπήρχε συστηματική καλλιέργεια της αμπέλου και αυτό αποδεικνύεται από την ύπαρξη του ενός εκ των αρχαιότερων πατητηριών, στη περιοχή του  Βαθύπετρου, που χρονολογείται περίπου στο 2.000 π.Χ..

το αρχαίο πατητηρι κρασιου στο Βαθυπετρο Κρήτης, Ελλάδα
το αρχαίο πατητηρι κρασιου στο Βαθυπετρο Κρήτης, Ελλάδα

Ενώ στην Θάσο είχαν αυστηρούς κανόνες παραγωγής και εμπορίας κρασιού για τον έλεγχο του ονόματος και της ποιότητας του, τον γνωστό Θάσιο Οίνο, με αυστηρούς κανονισμούς στις εμπορικές πύλες του νησιού, που γνωρίζουμε από την παρακάτω πλάκα που έχει βρεθεί στο νησί και περιγράφει τα παραπάνω.

θασιος οινος και κανονισμοι εμποριου
θασιος οινος και κανονισμοι εμποριου

Στην Ελλάδα ισχύει η οινική νομοθεσία που ορίζει περιοχές ΠΟΠ – Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης και ΠΓΕ – Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης (δείτε τα σύμβολά τους παρακάτω). Εδώ να σημειώσουμε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν και 2 οίνοι Ονομασιας κατά Παράδοση που αφορούν 1. Τις ρετσίνες (όσοι οίνοι περιέχουν ρετσίνα με συγκεκριμένο τρόπο) και 2 την Βερντεά (λευκό κολποκοιλιακό παραδοσιακό κρασί της Ζακύνθου- Οι κύριες ποικιλίες που συμμετέχουν στην παραγωγή της βερντέας είναι, Σκιαδόπουλο,  Παύλος, Ρομπόλα, Γουστολίδι, Αυγουστιάτης).

ποπ συμβολο - προσταευομενη ονομασια προελευσης
ποπ συμβολο – προσταευομενη ονομασια προελευσης

 

πγε προιοντα γεωγραφικης ενδειξης
πγε προιοντα γεωγραφικης ενδειξης

Δυστυχώς δεν έχει υπάρξει επιπλέον διάκριση των αμπελώνων και τον οινοπεδίων όπως στα γαλλικά πρότυπα σαν Cru, Grand Cru και τα λοιπά.

οινικες αμπελουργικες ζωνες περιοχες ελλαδα - 2
οινικες αμπελουργικες ζωνες περιοχες ελλαδα – 2

Για την καλύτερη κατανόηση των περιοχών μπορούμε να τις χωρίσουμε σε 9 βασικές μεγάλες γεωγραφικές περιοχές. Ξεκινώντας από τον βορά έχουμε:

  1. Θράκη
  2. Μακεδονία
  3. Ήπειρος
  4. Θεσσαλία
  5. Κεντρική Ελλάδα
  6. Ιόνιο
  7. Αιγαίο
    1. Βόρειο Αιγαίο
    2. Κυκλάδες
    3. Δωδεκάνησα
  8. Πελοπόννησος
  9. Κρήτη

Θράκη

Κατά μία εκδοχή ο Οδυσσέας μέθυσε τον Κύκλωπα με γλυκό κρασί από την Ίσμαρο, που αργότερα ονομάστηκε Μαρώνεια, περιοχή της Θράκης. Το κλίμα χαρακτηρίζεται υγρό και ζεστό, με υψηλό ποσοστό βροχοπτώσεων ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

 

Η Οροσειρά της Ροδόπης προστατεύει τους αμπελώνες από τους βόρειους ψυχρούς ανέμους, ενώ η εγγύτητα με το Βόρειο Αιγαίο πέλαγος μετριάζει τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα, δροσίζοντας τους παράλληλα το καλοκαίρι. Από τις παραθαλάσσιες περιοχές, ευνοείται η καλλιέργεια των σταφυλιών, μόνο σε ένα μικρό κομμάτι που ξεκινάει μετά την Καβάλα και εκτείνεται μέχρι τη Μαρώνεια, όπου το επίπεδο της βροχόπτωσης, ειδικά το καλοκαίρι, κυμαίνεται σε φυσιολογικά επίπεδα.

 

Οι αμπελώνες στην Μαρώνεια, που βρίσκεται μόλις τέσσερα χιλιόμετρα από τη ακτή και κοντά στο όρος Ίσμαρος, εκτείνονται σε υψόμετρο 350 μ..

 

Οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες από αυτές που επικρατούν στο ύψος της θάλασσας, δίνοντας έτσι κρασιά με υψηλότερη οξύτητα και καλύτερα επίπεδα χρώματος. Οι επιμέρους περιοχές της ζώνης είναι Ροδόπης, Ξάνθης και Έβρου. Οι συνιστώμενες ποικιλίες της περιοχής είναι:

 

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Aθήρι B

2.       Aσύρτικο B

3.       Λημνιό N

4.       Λημνιώνα N

5.       Mαλαγουζιά B

6.       Mοσχόμαυρο N

7.       Pοδίτης RS (Aλεπού)

8.       Cabernet Sauvignon N

9.       Carignan N

10.   Chardonnay B

11.   Grenache rouge N

12.   Merlot N

13.   Sauvignon blanc B

14.   Syrah N

1.       Zουμιάτικο B (Δαμιάτης)

2.       Mαυρούδια N3

3.       Moσχάτο Aλεξανδρείας B

4.       Mπατίκι B

5.       Παμίδι N

6.       Σέφκα N

7.       Φωκιανό N

8.       Cinsaut N

9.       Mοurverdre N

10.   Ugni blanc Β(Trebbiano)

Μακεδονία

Η γεωγραφική ζώνη της Μακεδονίας εκτείνεται από την οροσειρά της Πίνδου στα δυτικά, μέχρι τα σύνορα με την Θράκη στα ανατολικά και φυσικά είναι η πρωτεύουσα της ποικιλίας Ξινόμαυρο και έχει μεγάλη ποικιλομορφία στα αμπελοτόπια της, όπου με βάση αυτή παράγονται οι οίνοι Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης με τις τοπωνυμικές ενδείξεις ΑΜΥΝΤΑΙΟ, ΝΑΟΥΣΑ, ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑ. Οι υποπεριοχές που συναντάμε εδώ είναι Αμύνταιο, Γρεβενά, Δράμα, Επανόμη, Ημαθία, Θεσσαλονίκη, Νάουσα, Καβάλα (Παγγαίο όρος), Καστοριά, Κιλκίς, Κοζάνη Πέλλα, Πιερία, Σέρρες, Φλώρινα και Χαλκιδική (όπως και το Άγιων Όρος).

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Aθήρι B

2.       Aσύρτικο B

3.       Λημνιό N

4.       Mαλαγουζιά M

5.       Mοσχόμαυρο N

6.       Pοδίτης RS (Aλεπού)

7.       Ξινόμαυρο N

8.       Cabernet Sauvignon N

9.       Chardonnay B

10.   Merlot N

11.   Sauvignon blanc B

12.   Syrah N

1.       Zουμιάτικο B (Δαμιάτης)

2.       Mπατίκι B

3.       Παμίδι N

4.       Σέφκα N

5.       Cinsaut N

6.       Ugni blanc (Trebbiano)

 

Ήπειρος

Η κυριότερη και μεγαλύτερη οινοπαραγωγική περιοχή της Ηπείρου είναι ο νομός Ιωαννίνων και κυρίως η Ζίτσα και το Μέτσοβο. Οι υποπεριοχές καλλιέργειας είναι οι Άρτας, Θεσπρωτίας, Ιωαννίνων και Πρεβέζης. Η σπουδαιότερη περιοχή παραγωγής κρασιών είναι αυτή της Ζίτσας σε υψόμετρο 700 μέτρων, όπου καλλιεργείται η περίφημη ποικιλία Ντεμπίνα, από την οινοποίηση της οποίας παράγονται κρασιά Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης, ήσυχα ή ημιαφρώδη, σύμφωνα. Επίσης στην περιοχή ευδοκιμεί και η τοπική ποικιλία Βλάχικο.

 

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Ντεμπίνα Β

2.       Cabernet franc N

3.       Cabernet Sauvignon N

4.       Chardonnay B

5.       Gewürztraminer Rs1

6.       Merlot N

7.       Riesling B

1.       Ασπρούδες Β

2.       Βερτζαμί Ν

3.       Κορίθι Ν

4.       Kοντοκλάδι B

5.       Μαυρούδια Ν

6.       Βλάχικο Ν

7.       Μπεκάρι Ν

8.       Ξινόμαυρο Ν (Ξινόγκαλτσο, Ποπόλκα)

9.       Sauvignon blanc B

10.   Syrah N

Θεσσαλία

Οι υποπεριοχές είναι Λάρισα, Μετέωρα, Τύρναβος, Ραψάνη, Καρδίτσα, Μαγνησία και Λαμία. Ιδιαίτερη θέση έχουν οι ποικιλίες Ξινόμαυρο, Σταυρωτό και Κρασάτο που συμμετέχουν στο χαρμάνι του ΠΟΠ Ραψάνης. Ιδιαίτερη ποικιλία της περιοχής είναι επίσης το Μαύρο Μεσενικολά (διαβάστε εδώ την ιστορία του ) στην ευρύτερη περιοχή της Καρδίτσας όπου σε χαρμάνι με το Shyra και Carignan δίνει τον ΠΟΠ Μεσενικολά. Στην περιοχή του Τυρνάβου, σημαντική αμπελουργική ζώνη, καλλιεργούνται οι ποικιλίες Μοσχάτο Αμβούργου, Μπατίκι, Σαββατιανό και Ροδίτης.

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Aσύρτικο B

2.       Κρασάτο Ν

3.       Λημνιό N

4.       Λημνιώνα Ν

5.       Pοδίτης RS (Aλεπού)

6.       Λημνιώνα Ν

7.       Μαλαγουζιά Β

8.       Μαύρο Μεσενικόλα Ν

9.       Μανδηλαριά Ν

10.   Ζαλοβίτικο Ν

11.   Ντεμπίνα Β

12.   Σταυρωτό Ν

13.   Carignan N

14.   Chardonnay B

15.   Cabernet Sauvignon N

16.   Syrah N

1.       Ασπρούδες Β

2.       Mπατίκι B

3.       Κουμιώτης Β

4.       Ρητινό Ν

5.       Βραδυανό Ν

6.       Συκιώτης Ν

7.       Μοσχάτο Αμβούργου Ν

8.       Μοσχάτο μαύρο Ν

9.       Ξινόμαυρο Ν (Ξινόγκαλτσο, Ποπόλκα)

10.   Σέφκα Ν

11.   Merlot N

12.   Sauvignon blanc B

13.   Ugni blanc B (Trebbiano)

14.   Cinsaut N

 

Κεντρική Ελλάδα

Οι επιμέρους περιοχές είναι οι Αττική, Αιτωλοακαρνανία, Βοιωτία, Εύβοια, Ευρυτανία, Φθιώτιδα και Φωκίδα. Ο κύριος όγκος των οίνων παράγεται στο ανατολικό τμήμα του διαμερίσματος και στους νομούς Αττικής, Βοιωτίας και Εύβοιας. Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται κυρίως, είναι το Σαββατιανό και ο Ροδίτης.

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Aθήρι B

2.       Aσύρτικο B

3.       Mαλαγουζιά B

4.       Pοδίτης RS (Aλεπού)

5.       Σαββατιανό B (Δουμπραίνα άσπρη, Kουντούρα άσπρη, Περαχωρίτικο, Σακέικο)

6.       Aγιωργίτικο Ν

7.       Αηδάνι άσπρο Β

8.       Λημνιό Ν

9.       Λημνιώνα Ν

10.   Μανδηλαριά Ν

11.   Cabernet Sauvignon N

12.   Carignan N

13.   Merlot N

14.   Sauvignon Blanc N

15.   Syrah N

1.       Μαυρούδια Ν

2.       Μούχταρο Ν

3.       Φωκιανό Ν

4.           Βραδυανό Ν

5.           Καραμπραΐμης Ν

6.           Μοσχοφίλερο Rs1(Φιλέρι)

7.           Μουδιάτικο Ν

8.           Ρητινό Ν

9.           Chardonnay B

10.       Maccabeu B

11.   Viognier B

 

Ιόνιο

Αν και σε όλα σχεδόν τα Ιόνια νησιά, η παραγωγή του κρασιού κατέχει σημαντική θέση στην παράδοση, η Κεφαλλονιά ηγείται των εξελίξεων, παράγοντας τα πιο γνωστά και ποιοτικά κρασιά όπως η Ρομπόλα. Eνδιαφέροντα κρασιά έχουν να επιδείξουν και τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου, με την Ζάκυνθο να είναι η πατρίδα του Οίνου κατά Παράδοση Βερντέα που παράγεται στο νησί από τον 19ο αιώνα, ενώ σημαντική παρουσία έχει στο νησί και η ερυθρή ποικιλία Αυγουστιάτης. Επίσης συναντάμε το λευκό Μοσχάτο, τη Μαυροδάφνη, το Τσαούσι, το Βοστιλίδι ή Γουστολίδι, το Ζακυνθινό και την αρωματική Μοσχατέλλα που είναι αποκλειστικότητα του νησιού

Η Κέρκυρα αν και είναι το μεγαλύτερο νησί σε έκταση, δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο οινολογικό ενδιαφέρον. Οι ποικιλίες που κυριαρχούν είναι η λευκή Κακοτρύγης και η ερυθρή Πετροκόρινθο.

Στην Λευκάδα ευδοκιμεί η ποικιλία Βερτζαμί, η οποία καταλαμβάνει το μεγαλύτερο ποσοστό των αμπελώνων του νησιού. Είναι μια όψιμη ποικιλία, η οποία σε μεγάλο υψόμετρο δυσκολεύεται να ωριμάσει, καθυστερώντας παράλληλα τον σχηματισμό σακχάρων.

 

Αιγαίο

Βόρειο Αιγαίο

Βασικές περιοχές του βόρειου αιγαίου είναι η Σάμος, η Λήμνος η Χίος και η Λέσβος. Σε αυτές συναντάμε το λευκό μοσχάτο, το Λημνιό στην Λήμνο ενώ στην Λέσβο την σπάνια παλιά ποικιλία Χυδηριώτικο.

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Αθήρι Β

2.       Ασύρτικο Β

3.       Λημνιό N (Kαλαμπάκι, μόνο για τη νήσο Λήμνο)

4.       Mανδηλαριά N (Aμοργιανό, Δουμπραίνα μαύρη, Kουντούρα μαύρη)

5.       Μοσχάτο Αλεξανδρείας Β

6.       Μοσχάτο άσπρο Β

1.    Aγιαννιώτικο N

2.       Aυγουστιάτης N

3.       Bάφτρα N

4.       Κοτσιφάλι Ν

5.       Μπεγλέρι Β

6.       Ρητινό Ν

7.       Σαββατιανό Β (Δουμπραίνα άσπρη, Kουντούρα άσπρη, Περαχωρίτικο, Σακέικο)

8.       Φωκιανό N

9.       Χιδηριώτικο Ν (Καλλονιάτικο)

10.   Χιώτικο κρασερό Ν

 

Κυκλάδες

Ο Αιγαιοπελαγίτικος πολιτισμός, είναι ταυτισμένος κυρίως με την αμπελοοινική παράδοση των Κυκλάδων, στις οποίες η αμπελοκαλλιέργεια, ήταν φυσική δραστηριότητα. Φυσικά ξεχωρίζει η Σαντορίνη που ανέδειξε το Ασύρτικο σε όλο τον κόσμο με καλλιέργειες που χρονολογούνται από τα αρχαία χρόνια. Άλλες βασικές ποικιλίες που συναντάμε είναι το Αθήρι, το Αηδάνι, το Νυχτέρι, το Μαυροτράγανο και η Μανδηλαριά. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων και ιδιαίτερα αυτό της Τήνου.

 

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Αηδάνι άσπρο Β

2.       Αηδάνι Μαύρο Ν

3.       Αθήρι Β

4.       Αθήρι μαύρο Ν (Μαυράθηρο)

5.       Ασύρτικο Β

6.       Μονεμβασιά Β (Μονοβασιά, Μονομβασίτικο)

7.       Μανδηλαριά Ν (Αμοργιανό, Δουμπραίνα μαύρη, Κουντούρα μαύρη)

8.       Ποταμίσι Β

 

1.       Αγριογλυκάδι Β

2.       Αγιαννιώτικο Ν

3.       Αρμελετούσα Ν

4.       Ασπρούδα Σαντορίνης Β

5.       Αυγουστιάτης Ν

6.       Βάφτρα Ν (Βάψα)

7.       Βάφτρα άσπρη Β

8.       Βοϊδομάτης Ν

9.       Βοϊδομάτης άσπρος Β

10.   Γαϊδουριά Β

11.   Γλυκάδι Β

12.   Δαφνί Β (Δαφνιά)

13.   Θράψα Ν

14.   Θραψαθήρι Β

15.   Κατσανό Β

16.   Κοτσιφάλι Ν

17.   Κουμάρι Ν

18.   Κρητικό Β

19.   Κυδωνίτσα Β

20.   Λημνιό Ν

21.   Λημνιώνα Ν

22.   Μαλαγουζιά Β

23.   Μαλουκάτο Β

24.   Μανδηλαριά άσπρη Β

25.   Μαυροκόρακας Ν (Μαυροκόκορας)

26.   Μαυροτράγανο Ν

27.   Μοσχάτο άσπρο Β

28.   Μοσχάτο μαύρο Ν

29.   Ξερομαχαιρούδα Β

30.   Πλατάνι Β

31.   Πλυτό Β

32.   Ροδίτης Rs (Αλεπού)

33.   Ροκανιάρης Β

34.   Σαββατιανό Β (Δουμπραίνα άσπρη, Κουντούρα άσπρη, Περαχωρίτικο, Σακέικο)

35.   Σεριφιώτικο Ν

36.   Σταυροχιώτης Β

37.   Φλασκασύρτικο Β

38.   Φωκιανό Ν

39.   Ψαροσύρικο Ν

Δωδεκάνησα

Με πλούσιο ποικιλιακό δυναμικό, η Ρόδος είναι από τις παλαιότερες Προστατευόμενες Ονομασίες Προέλευσης για τις δυο κυρίαρχες ποικιλίες της, το Αθήρι και τη Μανδηλαριά, ενώ το Μοσχάτο Ρόδου από τις ποικιλίες Μοσχάτο Άσπρο και Μοσχάτο Τράνι, είναι η απάντηση του νησιού στους γλυκούς οίνους, αλλά και από την Σάμο, όπως το γνωστό Μοσχάτο Σάμου, που παράγονται σχεδόν σε όλα τα νησιά του Αιγαίου.

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Αθήρι Β

2.       Ασύρτικο Β

3.       Μανδηλαριά Ν (Αμοργιανό

4.       Δουμπραίνα μαύρη

5.       Κουντούρα μαύρη)

6.       Μοσχάτο άσπρο Β (Μοσχάτο Τράνι, μόνο στην οριοθετημένη περιοχή Ονομασίας Προελεύσεως Ελεγχομένη «Μοσχάτος Ρόδου»)

7.       Cabernet Sauvignon N

8.       Grenache rouge N

9.       Syrah N

10.   Ugni blanc B (Trebbiano)

 

1.       Διμηνίτης Ν

2.       Μαλαγουζιά Β

3.       Μαυροθήρικο Ν

4.       Ραζακί Β2 (Κέρινο)

5.       Σουλτανίνα Β2

6.       Φωκιανό Ν

7.       Cinsaut N

8.       Chardonnay B

9.       Merlot N

10.   Mourverde N

11.   Sauvignon blanc B

12.   Tempranillo N

 

Πελοπόννησος

Η Πελοπόννησος χωρίζεται σε δύο κύριους αμπελουργικούς τομείς, από τις οροσειρές που τη διασχίζουν. Τον έναν αποτελούν η κεντρική και ανατολική πλευρά, με βασικές περιοχές τη Νεμέα (Αγιωργίτικο) και τη Μαντίνεια (Μοσχοφίλερο) και τον άλλον η δυτική περιοχή.

Αυτή ξεκινά από βορρά και τις πλαγιές του Παναχαϊκού όρους (Αίγιο και Πάτρα) και συνεχίζει σε όλο το μήκος των ακτών του Ιονίου πελάγους μέχρι τη Μεσσηνία. Κυριότεροι αμπελώνες είναι της Αχαΐας (Ροδίτης, Λαγόρθι, Μοσχάτο Πατρών, Ασπρούδα Πατρών/Σαντομεριάνα, Μαυροδάφνη και Μαύρο Καλαβρυτινό) στο Βορρά και της Ηλείας και Μεσσηνίας στο Νότο. (Διαβάστε εδώ για τους αμπελώνες της Αιγιαλείας )

Οι αμπελώνες Πελοποννήσου αποτελούν μια περιοχή με ήπιο μεσογειακό κλίμα, λόγω της ευνοϊκής επίδρασης της γειτονικής θαλάσσιας αλλά και της προστασίας των δροσερών βόρειων ανέμων ερχόμενοι από τις οροσειρές της Στερεάς Ελλάδας και της κεντρικής Πελοποννήσου.

Παράγοντες όπως το υψόμετρο, οι πλαγιές, ο προσανατολισμός, η παρουσία ή η απουσία της θάλασσας, δημιουργούν πολλά διαφορετικά μεσοκλίματα. Οι αμπελώνες Πελοποννήσου συγκεντρώνονται κατά κύριο λόγο στις ημιορεινές και στις ορεινές περιοχές, άλλοτε σε έντονο ανάγλυφο και άλλοτε σε υψίπεδα και κοιλάδες, μεταξύ των ορεινών σχηματισμών.

 

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Aγιωργίτικο N

2.       Aσύρτικο B

3.       Λαγόρθι B1

4.       Mαλαγουζιά B

5.       Mοσχοφίλερο Rs(Φιλέρι)

6.       Pοδίτης RS (Aλεπού)

7.       Μοσχάτο Πατρών

8.       Κυδωνίτσα

9.       Μαυροδάφνη

10.   Βερτζαμί

11.   Αυγουστιάτης

12.   Μονεβάσιως

13.   Μαλβάζια

14.   Cabernet franc N

15.   Cabernet Sauvignon N

16.   Chardonnay B

17.   Merlot N

18.   Syrah N

 

1.       Aσπρούδες B

2.       Kολλινιάτικο N

3.       Mαυρούδια N

4.       Βολίτσα Β

5.       Σιδερίτης Β

6.       Χονδρόμαυρο Καλαβρύτων Ν

7.       Ψιλόμαυρο Καλαβρύτων Ν

Κρήτη

Η Κρητική οινοπαραγωγή έχει μακρόχρονη ιστορία αφού σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες, ανακαλύφθηκε στο Βαθύπετρο ένα από τα αρχαιότερα πατητήρια ηλικίας 4.000 χρόνων και υπολείμματα σταφυλιών βρέθηκαν στην Kάτω Ζάκρο στα ανατολικά του νησιού.

Οι υποπεριοχές που συναντάμε είναι Σητεία, Χανιά, Ρέθυμνο, Λασίθι και Ηράκλειο.

Το νησί αυτό μας χαρίζει 10 μοναδικές ποικιλίες κρασιού που θεωρούνται αποκλειστικά γηγενείς του νησιού και είναι οι Βυδιανό, Βηλάνα, Δαφνί, Θραψαθήρι, Κοτσιφάλι, Λιάτικο, Πλυτό, Μαντηλαρι, Ρωμαίικο, Μοσχάτο Σπίνας

Συνιστώμενες

Επιτρεπόμενες

1.       Aθήρι B

2.       Ασύρτικο Β

3.       Bηλάνα B

4.       Βιδιανό Β

5.       Δαφνί Β (Δαφνιά)

6.       Θράψα Ν

7.       Θραψαθήρι B

8.       Kοτσιφάλι N

9.       Λαδικινό N

10.   Λιάτικο N

11.   Mανδηλαριά N (Aμοργιανό, Δουμπραίνα μαύρη, Kουντούρα μαύρη)

12.   Mοσχάτο άσπρο B (Mοσχάτο Σπίνας, Mοσχάρο Mάζας)

13.   Πλυτό Β

14.   Cabernet Sauvignon N

15.   Carignan N

16.   Chardonnay B

17.   Grenache blanc B

18.   Grenache rouge N

19.   Sauvignon blanc B

20.   Syrah N

1.       Βαλαϊτης Β

2.       Δερματάς Β

3.       Κοτσιφολιάτικο Ν

4.       Pαζακί B (Kέρινο)

5.       Ρωμεϊκο Ν

6.       Σουλτανίνα B

7.       Tσαρδάνα

8.       Φωκιανό Ν

9.       Alicante Bouschet N

10.   Malvasia di Candia

11.   Aromatica B

12.   Maccabeu B

13.   Mourvedre N

14.   Merlot N

15.   Sylvaner B

16.   Ugni blanc B (Trebbiano)

17.   Viognier B

Πηγές:

Κρασί από τον τόπο σου και να είναι ΠΟΠ

https://www.in.gr/2011/01/17/culture/stin-armenia-brethike-to-arxaiotero-patitiri-ston-kosmo/

https://winesurveyor.weebly.com

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BC%CF%80%CE%AD%CE%BB%CE%B9http://keosoe.com/

https://winesofgreece.org/el/winepedia/%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B5-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%83%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1/%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B7%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%BB%CE%AF/

Wines of Greece